Συχνές απορίες για τα ομοιοπαθητικά φαρμακεία
Από τις τοποθετήσεις της Εταιρείας Ομοιοπαθητικών Φαρμακοποιών, στο 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής
Ποια πρέπει να είναι η απάντηση του φαρμακοποιού όταν ο ασθενής ζητά να επαναλάβει προηγούμενη θεραπεία χωρίς να έχει προηγουμένως συμβουλευθεί τον θεράποντα ιατρό του;
Η ομοιοπαθητική:
• Είναι ολιστική θεραπευτική
• Καταπολεμά: ψυχική, σωματική και διανοητική καταπόνηση
Ο οργανισμός:
• Μπορεί να αντιδρά πάγια σε κάθε νοσογόνο παράγοντα & να παρουσιάζει την ίδια εικόνα φαρμάκου (ένδειξη καλής υγείας-σπάνιο
φαινόμενο)
• Συνήθως όμως ο οργανισμός παρουσιάζει διαφορές στην πορεία του χρόνου και στα τρία επίπεδα. Μπορεί τα συμπτώματα να είναι ίδια, ο οργανισμός και τα αίτια όμως διαφέρουν & πιθανότατα είναι απαραίτητη διαφορετική αγωγή
Ένα παράδειγμα: Έστω ότι έχουμε έναν άνθρωπο που ακολουθεί ομοιοπαθητική ιατρική:
• 10 ετών: χτυπάει το κεφάλι του & ταλαιπωρείται από πονοκεφάλους. Χορηγείται το φάρμακο a
• 15 ετών: ως έφηβος αναπτύσσει διάφορες φοβίες που του προκαλούν πονοκεφάλους. Χορηγείται το φάρμακο b
• 20 ετών: ως φοιτητής ταλαιπωρείται από πονοκεφάλους λόγω άγχους. Χορηγείται το φάρμακο c
• 25 ετών: ο νεαρός εμφανίζει ψωρίαση. Χορηγείται το φάρμακο d
• 35 ετών: μετά από μια επαγγελματική αποτυχία και πάλι εμφανίζονται πονοκέφαλοι. Χορηγείται το φάρμακο e
Πριν γίνει η εκάστοτε συνταγογράφηση, ο ομοιοπαθητικός ιατρός έχει λάβει υπόψη του το ιστορικό του ασθενή.
Συμπερασματικά:
- Η ομοιοπαθητική βασίζεται στο ιστορικό του ασθενούς, το οποίο διαφοροποιείται στην πορεία του χρόνου.
- Ως ολιστικό σύστημα ιατρικής, για να γίνεται συνταγογράφηση στην ομοιοπαθητική, θα πρέπει η κατάσταση του ασθενούς να εξετάζεται τη δεδομένη στιγμή.
- Το ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι εξατομικευμένο, δηλαδή δίνεται για τον συγκεκριμένο ασθενή, τη συγκεκριμένη στιγμή.
Άρα:
- Όταν κάποιος ασθενής ζητά να επαναλάβει κάποια παλαιότερη συνταγή του χωρίς να έχει πρώτα συμβουλευθεί το ιατρό του, θα πρέπει ο φαρμακοποιός να του εξηγήσει το σφάλμα στην επιλογή του και να επιμείνει στο να συνεννοηθεί πρώτα με τον θεράποντα ιατρό του καθότι έχει αλλάξει η ομοιοπαθητική εικόνα
- Δεν είναι αρμοδιότητα του φαρμακοποιού να συνταγογραφεί, όπως δεν είναι αρμοδιότητα του ιατρού να χορηγεί φάρμακα
- Επειδή δε γνωρίζουμε την ακριβή συνεννόηση του ιατρού με τον ασθενή, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή
στη χορήγηση της πρώτης κάψουλας (similimum/ιδιοσυγκρασιακό).
Πως αντιμετωπίζεται ως ΕΕΟΦ πιθανούς ελέγχους στα φαρμακεία-μέλη μας και τι επιστημονική ή άλλη δικαιοδοσία μπορεί
να έχουμε;
- Ο ρόλος της ΕΕΟΦ είναι αμιγώς συμβουλευτικός σε ανάλογη περίπτωση για αυτό καλούμε όλους τους ενδιαφερόμενους φαρμακοποιούς, προλαμβάνοντας τέτοιες καταστάσεις, να έχουν φροντίσει τυπικά και ουσιαστικά -με βάση τη νομοθεσία- να είναι εντάξει. Όλα
τα μέλη του Δ.Σ. της εταιρείας αλλά και οι παλαιότεροι συνάδελφοι είναι στη διάθεση σας για οποιαδήποτε βοήθεια
Ποια είναι τα μέτρα που πρέπει να λάβουμε για να διατηρήσουμε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα ως γαληνικά σκευάσματα και
γιατί αυτό είναι τόσο σημαντικό;
• Η ουσιαστική οργάνωση της ομοιοπαθητικής ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια περίπου
• Το ομοιοπαθητικό φάρμακο αναγνωρίζεται ως γαληνικό & φτιάχνεται στο εργαστήριο του φαρμακείου ενώ ελέγχεται από το ανώτερο
όργανο του ΕΟΦ και του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας.
• Ακολουθεί τις κρατικές φαρμακοποιίες
• Το ομοιοπαθητικό φάρμακο αναγνωρίζεται πια επίσημα, σαν ειδικός τομέας στην Ε.Ο.Κ. Το θέμα όμως παραμένει ανοικτό ως προς τις διαδικασίες και τις νομοθετικές ρυθμίσεις του.
• Στην Ευρώπη υπάρχουν έδρες ομοιοπαθητικής καθώς και βιομηχανίες και παραγωγοί ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
• Στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν εργοστάσια παρασκευής ομοιοπαθητικών φαρμάκων, συνεπώς τα φαρμακεία οφείλουν να είναι οργανωμένα
βάση των ελληνικών αλλά και διεθνών προτύπων και δεδομένων, προκειμένου να διασφαλιστεί η σωστή εκτέλεση των συνταγών και η ευθύνη που έχει ο φαρμακοποιός απέναντι στον ασθενή και τον γιατρό.
Γιατί να παραμείνει το ομοιοπαθητικό φάρμακο Γαληνικό;
- Από το 1950 η βιομηχανική παραγωγή των φαρμάκων, σχεδόν καταργεί την Παρασκευή φαρμάκων στα εργαστήρια των φαρμακείων
(compounding pharmacy).
- Από τη δεκαετία του ’80 η ιδέα του
προσωπικού φαρμάκου κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος, με
αποτέλεσμα οι φαρμακοποιοί να στρέφονται στο εργαστήριο τους.
- Το ομοιοπαθητικό φάρμακο, ως γαληνικό, σταθεροποιεί τη θέση του
και δίνει πλεονέκτημα στους φαρμακοποιούς καθώς χορηγείται ‘’δια
χειρός’’ φαρμακοποιού, μετά από εκτέλεση της συνταγής του ιατρού
(συνταγές magistrale)
- Ο φαρμακοποιός οφείλει να παρασκευάζει τα φάρμακα δια της ‘’lege artis’’, εφαρμόζοντας τις θεωρητικές του
γνώσεις, την πανεπιστημιακή του κατάρτιση, αλλά και συμμετέχοντας στις απαιτήσεις των καιρών.
- Ο φαρμακοποιός, ο γιατρός και τελικά ο ασθενής, διασφαλίζονται καθώς υπάρχει η δυνατότητα της
ποικιλίας των φαρμάκων και της εξατομικευμένης θεραπείας σε αντιδιαστολή με τα τυποποιημένα φάρμακα των εταιρειών.
Προκειμένου, ο φαρμακοποιός να έχει επάρκεια στην παρασκευή
ομοιοπαθητικών φαρμάκων και γενικά γαληνικών σκευασμάτων, θα πρέπει να έχει:
- Ένα καλά οργανωμένο εργαστήριο
- Τον ελάχιστο απαιτούμενο τεχνικό εξοπλισμό
- Επιστημονική βιβλιοθήκη
- Πρώτες ύλες, χημικά, δρόγες, υλικά συσκευασίας κ.ά.
Πρέπει όμως να είναι σε θέση να γνωρίζει τη μέθοδο ανάμιξης, τα κατάλληλα έκδοχα, τις δραστικές ουσίες κ.λπ.
Η παρασκευή φαρμάκων, είναι μια τεχνική που ανήκει αποκλειστικά στους φαρμακοποιούς και πρέπει να διατηρηθεί εκεί, καθώς σε αντίθετη περίπτωση θα συμβεί ότι έγινε και στην περίπτωση των αλλοπαθητικών. Δηλαδή: Χιλιάδες όμοια και ομοειδή σκευάσματα, που θα
φτάσουν να διατίθενται σε χώρους εκτός φαρμακείων (πχ. μαγαζιά με βιολογικά είδη). Η παρασκευή των γαληνικών σκευασμάτων είναι η
ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στον φαρμακοποιό και στον απλό πωλητή, διότι αναδεικνύεται ο επιστημονικός ρόλος του φαρμακοποιού,
χρησιμοποιεί τις γνώσεις του και αποκτά καινούργιες, καθώς επιβεβαιώνει τον άρρηκτο αναντικατάστατο ρόλο του μεταξύ ασθενούς
και ιατρού καθώς υπερασπίζεται αυτό που ο ίδιος φτιάχνει, γνωρίζοντας άριστα τον τρόπο.
Άρα, ο φαρμακοποιός είναι η ασφαλιστική δικλείδα για τη σωστή πορεία των ασθενών, με προϋπόθεση την ορθή και διαφανή συνεργασία με τον γιατρό-θεραπευτή, τη στιγμή που η ομοιοπαθητική βάλλεται και αμφισβητείται.
Το φαρμακείο στηρίζει, ενημερώνει, διαπαιδαγωγεί με σωστό και επιστημονικό τρόπο τον κόσμο, μακριά από αντιεπιστημονικές θέσεις.
